3.06.2015
the power of Spring
Believe it or not, the trees are starting to bloom. Two days ago I was passing a small park in my neighbourhood and noticed that the Spring is coming! So I came back with my camera. And my old Takumar 135/3.5 manual lens.
2.19.2015
Picture of the day: Aurelia
Classic for today. My own classic.
This is a small shooting I did in Warsaw, July 2012. No big crew, just me and the model, hidden in paths and bushes of Vistula river neighbourhood. You may say: nothing interseting, but it's one of those shootings that were most succesful in my portfolio.
Here's Aurelia:
This is a small shooting I did in Warsaw, July 2012. No big crew, just me and the model, hidden in paths and bushes of Vistula river neighbourhood. You may say: nothing interseting, but it's one of those shootings that were most succesful in my portfolio.
Here's Aurelia:
model: Aurelia Pomałecka
2.16.2015
Photographers workshop: how I made this picture?
Today I will tell you a little bit more about one of my oldest, yet still one of the most successful pictures I made in the begining of my photographic career - picture of Manuela.
First thing I need to say: I was very lucky, as the begginner. At that time I used to cooperate with great people - make-up artist Jovanka and stylist who always took care about all shooting organisation, Marcin Urzędowski. My model, a real professional, wrote to me by herself, so imagine what a compliment, such model wants to work with me! And she came to Cracow for especially for me!
To be honest I wasn't experienced in studio back then. I don't think I ever did any studio shooting at that time. Fortunately we had our home made ring flash with continuos lighting - few strong light bulbs attached to ... metal circle taken from the drum. Yes, the drum. It's still one of my favourites lights, very soft, allowing to do close, climatic portraits. It affects white balance (it's very worm type of light), so you need to work on it during post production. And it's hard to make a full body shot with this type of light, even though my ring is very big.
As a background we used a patterned piece of material found in one of locals second hand shops (there are lots of them in Cracow, especially in Nowa Huta area where I used to live, and they are all extremelly cheap!). First we shot outside, it was February, so cold made us to go back inside, but both of us - the model and me, were wormed up to shoot. We did a lot of portraits, I used to have few in my portfolio, but this one was always best and finally - still is.
Editing wasn't strong. I retouched skin, which is always basic, I've changed white balance, and after some time in second retuch I played a little with colour toning. You probably know, if you've seen my pictures, that I am a big fan of cold tonning. Last thing - I shot with Sony camera, Alpha200 with Minolta 50/1,7 lens.
This is basically all.
model: Manuela Hussein
make-up & hair: Jovanka
stylist: Marcin Urzędowski
You can find polish version on Polish Photographers Club website.
First thing I need to say: I was very lucky, as the begginner. At that time I used to cooperate with great people - make-up artist Jovanka and stylist who always took care about all shooting organisation, Marcin Urzędowski. My model, a real professional, wrote to me by herself, so imagine what a compliment, such model wants to work with me! And she came to Cracow for especially for me!
To be honest I wasn't experienced in studio back then. I don't think I ever did any studio shooting at that time. Fortunately we had our home made ring flash with continuos lighting - few strong light bulbs attached to ... metal circle taken from the drum. Yes, the drum. It's still one of my favourites lights, very soft, allowing to do close, climatic portraits. It affects white balance (it's very worm type of light), so you need to work on it during post production. And it's hard to make a full body shot with this type of light, even though my ring is very big.
As a background we used a patterned piece of material found in one of locals second hand shops (there are lots of them in Cracow, especially in Nowa Huta area where I used to live, and they are all extremelly cheap!). First we shot outside, it was February, so cold made us to go back inside, but both of us - the model and me, were wormed up to shoot. We did a lot of portraits, I used to have few in my portfolio, but this one was always best and finally - still is.
Editing wasn't strong. I retouched skin, which is always basic, I've changed white balance, and after some time in second retuch I played a little with colour toning. You probably know, if you've seen my pictures, that I am a big fan of cold tonning. Last thing - I shot with Sony camera, Alpha200 with Minolta 50/1,7 lens.
This is basically all.
model: Manuela Hussein
make-up & hair: Jovanka
stylist: Marcin Urzędowski
You can find polish version on Polish Photographers Club website.
2.11.2015
Photo of the day: Dobrochna
This is an old shooting I did in Warsaw, in August 2012. Believe me or not, we shot just outside my block of flats, in the city centre of one big, still communistic in architechture capital. This few bushes can't even be named as a park - but place is not so important, as long as you can show it properly on you picture. That's what I think, that's what I have to do very often.
What is more: it was the middle of summer holidays, but the rain was pretty bad that day. And it was cold. I love when my models are flexible enough and don't mind to get wet or cold, but I hate to make them suffer. Fortunately Dobrochna was great.
model & stylist: Dobrochna Rawicka / Difriperi
make-up: Jola Uzolnik
By the way: Dobrochna is a great stylist. You can check her out here .
Of course, I've got few other pictures from this shooting. This one is my personal favourite.
Enjoy!
2.09.2015
Beauty - Nicole
Check my facebook page and my Instagram profile .
Today I am proudly presenting you a picture I took in December 2011. Back then I din't have enough abilities to retouch it the way I wanted it to look like. Few days ago I checked it again and made it finally how I dreamed about it before. Here's the result:
model is my friend: Nicole Muleo Mbongo
We didn't have a make-up artist or hairdresser. It was a simple studio shot with some basic lightning, made at home. I've used black background and that's it.
You probably wonder how did it look like before?
So, here's the previous version I edited after taking the picture:
Today I am proudly presenting you a picture I took in December 2011. Back then I din't have enough abilities to retouch it the way I wanted it to look like. Few days ago I checked it again and made it finally how I dreamed about it before. Here's the result:
model is my friend: Nicole Muleo Mbongo
We didn't have a make-up artist or hairdresser. It was a simple studio shot with some basic lightning, made at home. I've used black background and that's it.
You probably wonder how did it look like before?
So, here's the previous version I edited after taking the picture:
seems that people like new version
it's popular and highly rated on 500px.com:
https://500px.com/photo/98276609/nicole-by-basia-pawlik
1.07.2015
O pracy fotografa 1: praca za darmo
Wkurzyłam się (tu powinno paść kilka epitetów). Od rana po sieci krąży radosne ogłoszenie firmy odzieżowej, która szuka chętnych do obfotografowania kolekcji w zamian za zdjęcia do portfolio. Proponują też udostępnienie aparatu. Warszawa, XXI wiek, Polska. Zresztą, sami zobaczcie:
"Firma" zareagowała komentarzem: Szanowni Państwo, „wywołani do tablicy” i zaskoczeni poruszeniem postanowiliśmy zająć stanowisko. Otóż w branży bardzo popularny jest ten rodzaj współpracy. Obecnie na zasadach barterowych realizuje się wiele interesujących projektów, często nawet te o znacznie większej randze i szerszym zasięgu. To współczesne standardy. My oferujemy miejsce i garderobę do tworzenia stylizacji, fotograf i modelka poszerzają portfolio. Mamy wiele zgłoszeń od osób chętnych do współpracy, wiec nie wiemy dlaczego dla niezainteresowanych jest to taki problem?
Otóż problem jest i to poważny. Problem z podejściem do pracy fotografa jako nie-pracy za którą się nie płaci. Problem z nagminnym lekceważeniem różnicy między dobrą a złą jakością zdjęć. Problem z darmowymi pracami i stażami w ogóle. Wreszcie problem ze skąpstwem zleceniodawców i namnożeniem ludzi wyposażonych w aparaty (bo nie fotografów przecież). A to wszystko dlatego, że ludzie są po prostu głupi.
Dlaczego fotograf ma pracować za darmo? Przyznam, że nie rozumiem tego zjawiska. Jak by nie patrzeć, jeśli idę do sklepu po bułki albo odzież, to grzecznie ustawiam się w kolejce do kasy, żeby za towar zapłacić. Jak zepsuje się kran w łazience wzywam fachowca, który nie wykona usługi za darmo. U okulisty też płacę za badanie wzroku i wymierny towar - okulary. Dlaczego zatem przyjęło się, że za zdjęcia się nie płaci, skoro nawet bilety do cyrku są przez widzów opłacane? W końcu fotograf też cośtam wydaje na bilet, poświęca czas, sprzęt ( który wcześniej kupił, a nie dostał w prezencie), jakoś się uczy i w siebie inwestuje. No pomyślcie, my fotografowie też jemy i to nie za darmo.
Ale ludzie są głupi. Są, bo większość uważa, że fotografia to moje hobby i nie mam nic innego do roboty jak tylko uszczęśliwiać innych robieniem im zdjęć. Oczywiście, to część prawdy. Ale poza tym są te wszystkie inne sprawy: że to moja praca, że długo zdobywałam doświadczenie, że budowałam portfolio (owszem, za darmo), że kombinuję jak być coraz lepsza i jak dostarczyć odbiorcy najlepszej jakości produkt. I że jestem profesjonalna i mam wyczucie smaku. Jeśli ktoś uważa, że praca nie zasługuje na wynagrodzenie, to jest nieprofesjonalny. Z tym niestety wiąże się problem drugi.
Bo w Polsce nie płaci się za pracę. Nie chcę narzekać, w końcu już mnie w Polsce nie ma. Ale byłabym, gdyby te wszystkie prace, które wykonywałam wiązały się z pensją. Minimalną, cząstkową, jakąkolwiek - tak, żeby można było zjeść ze dwa posiłki dziennie i zapłacić czynsz z miesiąca na miesiąc. Niepisana zasada jest jednak taka, że staże są bezpłatne, nawet jeśli wiążą się z pełnoprawnym wykorzystaniem swoich umiejętności, za które w normalnych warunkach powinno dostać się pieniądze. Przyznaję, sama się na to godziłam. Wychodziłam z założenia, że to jakoś się zwróci, zaprocentuje, że może ktoś mi jakoś pomoże, zauważy co potrafię. Nie, to nigdy tak nie działa. Pamiętajcie, jeśli raz zgodzicie się coś robić za darmo, będziecie na to skazani zawsze. Mitem jest, że "może cię potem zatrudnią" - prędzej znajdą kolejnego darmowego stażystę. Nie czyni to też rewolucji w CV. Ot, firma oszczędza na pracowniku. I jakkolwiek jest to nieludzkie i niesprawiedliwe, pewnie nie zmieni się dopóki będą chętni do wyzysku. Potrzebujecie doświadczenia? Mam lepszy pomysł: zainwestujcie w 2, 3 godziny w studio, znajdźcie chętną stylistkę i modelkę (zawsze ktoś do współpracy się znajdzie), kupcie kilka ciuchów w sieciówce (potem można oddać) i zróbcie sobie sami lookbook do portfolio. Też za darmo i bez psucia rynku.
Moje doświadczenie darmowej pracy skończyło się na fizycznej pracy ponad siły i możliwości w UK. Nie uważam żeby było warto.
Żyjemy w okrutnych czasach. Obraz jest wszędzie, aparat jest wszędzie, więc opędzić się od zdjęć nie możemy produkując je jednocześnie bez zastanowienia. Stąd głupi mit, że skoro fotografowi trzeba by zapłacić, to może lepiej ciąć koszta i pójść na ważną imprezę z komórką, albo poprosić o zdjęcia ślubne "wujka z aparatem". Nie ma problemu, jeśli kończy się na kiepskiej pamiątce z wesela albo rodzinnego spotkania, gorzej, że trzeba potem oglądać poruszone, niewykadrowane koszmarki choćby w gazetach czy na oficjalnych facebookowych stronach. Sęk w tym, że jak już wspomniałam ludzie są głupi i nie odróżniają dobrych zdjęć od złych. Ludzi z aparatami jest multum, a każdy uważa się za fotografa, proponując zabójcze sesje za 30 zł i psując rynek. Tylko, że jeśli mam kupić np. szampon za 4 zł albo za 20 zł, to prędzej wybiorę ten za 20 zł, bojąc się, że ten super tani będzie wyjątkowo zły. Z sesjami jest odwrotnie - społeczeństwo daje się omamić tanim badziewiem. Coraz częściej tym społeczeństwem są też poważne instytucje albo firmy, którym bardziej niż na oszczędnościach powinno zależeć na jakości. Mało jest dziś fotografów z wykształceniem, ale bardzo wielu wie jak kadrować, na co czekać i przede wszystkim: że dobre zdjęcie wymaga myślenia, nie bezsensownego pstrykania. Od siebie dodam, że trochę wyczucia estetyki też pomaga.
Ale ludzie są głupi. Prawda?
W związku z tym mam małą prośbę, jeśli przypadkiem jesteście też po tej drugiej stronie. Płaćcie za zdjęcia. Nie szukajcie "wolontariuszy" ani darmowych pracowników. To zawsze procentuje, bo możecie zdobyć fajną, wartościową, wierną i lojalną osobę na swoje usługi (ja pewnie taka właśnie bym była). I będziecie mieli pewność, że dostaniecie produkt o dobrej jakości. A poza tym: zarabiacie? To dlaczego inni mają nie zarabiać?
"Firma" zareagowała komentarzem: Szanowni Państwo, „wywołani do tablicy” i zaskoczeni poruszeniem postanowiliśmy zająć stanowisko. Otóż w branży bardzo popularny jest ten rodzaj współpracy. Obecnie na zasadach barterowych realizuje się wiele interesujących projektów, często nawet te o znacznie większej randze i szerszym zasięgu. To współczesne standardy. My oferujemy miejsce i garderobę do tworzenia stylizacji, fotograf i modelka poszerzają portfolio. Mamy wiele zgłoszeń od osób chętnych do współpracy, wiec nie wiemy dlaczego dla niezainteresowanych jest to taki problem?
Otóż problem jest i to poważny. Problem z podejściem do pracy fotografa jako nie-pracy za którą się nie płaci. Problem z nagminnym lekceważeniem różnicy między dobrą a złą jakością zdjęć. Problem z darmowymi pracami i stażami w ogóle. Wreszcie problem ze skąpstwem zleceniodawców i namnożeniem ludzi wyposażonych w aparaty (bo nie fotografów przecież). A to wszystko dlatego, że ludzie są po prostu głupi.
Dlaczego fotograf ma pracować za darmo? Przyznam, że nie rozumiem tego zjawiska. Jak by nie patrzeć, jeśli idę do sklepu po bułki albo odzież, to grzecznie ustawiam się w kolejce do kasy, żeby za towar zapłacić. Jak zepsuje się kran w łazience wzywam fachowca, który nie wykona usługi za darmo. U okulisty też płacę za badanie wzroku i wymierny towar - okulary. Dlaczego zatem przyjęło się, że za zdjęcia się nie płaci, skoro nawet bilety do cyrku są przez widzów opłacane? W końcu fotograf też cośtam wydaje na bilet, poświęca czas, sprzęt ( który wcześniej kupił, a nie dostał w prezencie), jakoś się uczy i w siebie inwestuje. No pomyślcie, my fotografowie też jemy i to nie za darmo.
Ale ludzie są głupi. Są, bo większość uważa, że fotografia to moje hobby i nie mam nic innego do roboty jak tylko uszczęśliwiać innych robieniem im zdjęć. Oczywiście, to część prawdy. Ale poza tym są te wszystkie inne sprawy: że to moja praca, że długo zdobywałam doświadczenie, że budowałam portfolio (owszem, za darmo), że kombinuję jak być coraz lepsza i jak dostarczyć odbiorcy najlepszej jakości produkt. I że jestem profesjonalna i mam wyczucie smaku. Jeśli ktoś uważa, że praca nie zasługuje na wynagrodzenie, to jest nieprofesjonalny. Z tym niestety wiąże się problem drugi.
Bo w Polsce nie płaci się za pracę. Nie chcę narzekać, w końcu już mnie w Polsce nie ma. Ale byłabym, gdyby te wszystkie prace, które wykonywałam wiązały się z pensją. Minimalną, cząstkową, jakąkolwiek - tak, żeby można było zjeść ze dwa posiłki dziennie i zapłacić czynsz z miesiąca na miesiąc. Niepisana zasada jest jednak taka, że staże są bezpłatne, nawet jeśli wiążą się z pełnoprawnym wykorzystaniem swoich umiejętności, za które w normalnych warunkach powinno dostać się pieniądze. Przyznaję, sama się na to godziłam. Wychodziłam z założenia, że to jakoś się zwróci, zaprocentuje, że może ktoś mi jakoś pomoże, zauważy co potrafię. Nie, to nigdy tak nie działa. Pamiętajcie, jeśli raz zgodzicie się coś robić za darmo, będziecie na to skazani zawsze. Mitem jest, że "może cię potem zatrudnią" - prędzej znajdą kolejnego darmowego stażystę. Nie czyni to też rewolucji w CV. Ot, firma oszczędza na pracowniku. I jakkolwiek jest to nieludzkie i niesprawiedliwe, pewnie nie zmieni się dopóki będą chętni do wyzysku. Potrzebujecie doświadczenia? Mam lepszy pomysł: zainwestujcie w 2, 3 godziny w studio, znajdźcie chętną stylistkę i modelkę (zawsze ktoś do współpracy się znajdzie), kupcie kilka ciuchów w sieciówce (potem można oddać) i zróbcie sobie sami lookbook do portfolio. Też za darmo i bez psucia rynku.
Moje doświadczenie darmowej pracy skończyło się na fizycznej pracy ponad siły i możliwości w UK. Nie uważam żeby było warto.
Żyjemy w okrutnych czasach. Obraz jest wszędzie, aparat jest wszędzie, więc opędzić się od zdjęć nie możemy produkując je jednocześnie bez zastanowienia. Stąd głupi mit, że skoro fotografowi trzeba by zapłacić, to może lepiej ciąć koszta i pójść na ważną imprezę z komórką, albo poprosić o zdjęcia ślubne "wujka z aparatem". Nie ma problemu, jeśli kończy się na kiepskiej pamiątce z wesela albo rodzinnego spotkania, gorzej, że trzeba potem oglądać poruszone, niewykadrowane koszmarki choćby w gazetach czy na oficjalnych facebookowych stronach. Sęk w tym, że jak już wspomniałam ludzie są głupi i nie odróżniają dobrych zdjęć od złych. Ludzi z aparatami jest multum, a każdy uważa się za fotografa, proponując zabójcze sesje za 30 zł i psując rynek. Tylko, że jeśli mam kupić np. szampon za 4 zł albo za 20 zł, to prędzej wybiorę ten za 20 zł, bojąc się, że ten super tani będzie wyjątkowo zły. Z sesjami jest odwrotnie - społeczeństwo daje się omamić tanim badziewiem. Coraz częściej tym społeczeństwem są też poważne instytucje albo firmy, którym bardziej niż na oszczędnościach powinno zależeć na jakości. Mało jest dziś fotografów z wykształceniem, ale bardzo wielu wie jak kadrować, na co czekać i przede wszystkim: że dobre zdjęcie wymaga myślenia, nie bezsensownego pstrykania. Od siebie dodam, że trochę wyczucia estetyki też pomaga.
Ale ludzie są głupi. Prawda?
W związku z tym mam małą prośbę, jeśli przypadkiem jesteście też po tej drugiej stronie. Płaćcie za zdjęcia. Nie szukajcie "wolontariuszy" ani darmowych pracowników. To zawsze procentuje, bo możecie zdobyć fajną, wartościową, wierną i lojalną osobę na swoje usługi (ja pewnie taka właśnie bym była). I będziecie mieli pewność, że dostaniecie produkt o dobrej jakości. A poza tym: zarabiacie? To dlaczego inni mają nie zarabiać?
Jaqueline
One of my best and favourites models ever. One of the best make-up artists I had worked with. One of the oldest and still best shootings I've ever made.
2009, Cracow, city full of great monuments and places perfect for taking pictures. Yet we went to the nearest field just outside the city, I remember it was very worm September and the sun was going down. While I was taking pictures Weronika, make-up artist, took Żaklina's hair up and... that's how this happened.
Miss working with you, Żaklina :)
model: Żaklina Stanek
make-up: Weronika Gwiazda
2009, Cracow, city full of great monuments and places perfect for taking pictures. Yet we went to the nearest field just outside the city, I remember it was very worm September and the sun was going down. While I was taking pictures Weronika, make-up artist, took Żaklina's hair up and... that's how this happened.
Miss working with you, Żaklina :)
model: Żaklina Stanek
make-up: Weronika Gwiazda
Subskrybuj:
Posty (Atom)